Ons ontgin en broei die ras Sussex rasse in hul eie binnehof

In huishoudings het kuikens selfs lank voor die begin van ons era begin teel, daarom het baie rasse 'n baie lang geskiedenis van oorsprong, wat niks met kunsmatige teel te doen het nie.

Om al meer vleis en eierprodukte te kry, het selfs die ou pluimveeboerderaars probeer om net die beste eksemplare te selekteer en dan net hulle te propageer. Later het dit opgemerk dat kruising van verteenwoordigers van verskillende rasse ook die produktiwiteit van voëls kan verhoog, wat aanleiding gegee het tot die gebruik van teling vir die teel van nuwe rasse. Dit was omtrent dieselfde manier dat die Sussex hoenders gebore is, wat hieronder bespreek sal word.

Ons word vertroud met die beskrywing van die ras en al sy belangrikste kenmerke.

Die eerste vermelding van die ras van hoenders Sussex, of Sussex, gekenmerk deur antieke tye, toe die Romeinse Ryk floreer het.

Natuurlik is die verteenwoordigers van die ras sedert daardie tyd wesenlik verkleur en dalk selfs niks met die ou kippies gemeen nie. Op verskillende tydperke van die ras se bestaan ​​het die bloed van die mees uiteenlopende en mees produktiewe verteenwoordigers van huishoudelike voëls gemeng:

  • hoenders broei Dorking;
  • Cornish;
  • Coquingins van die bekende wit kleur;
  • Orpington;
  • Bekend vir hul produktiwiteit hoenders Brama.

Binne die ras self is daar ook baie verskillende verteenwoordigers, as ons dit onderskei deur die belangrikste kenmerk - die kleur van die vere. Op die dag van die kroning van een van die Engelse konings, was Royal Sussex selfs geteel. Die hoofkenmerke daarvan is wit luukse vere, pers stertstert en weelderige mannetjies met lila kleur.

In die lande van die voormalige Sowjet-Unie het hierdie hoenders egter net meer as 'n halwe eeu gelede verskyn. Vandag is hulle nie wyd versprei in ons land nie, hoewel die rasse wat op grond van Sussexes geteel is: Adler-silwer en Pervomayskaya, wat baie eksterne eienskappe soortgelyk aan hul voorouers het, is gewild.

Wat is die voordele van Sussex hoenders en die redes waarom hulle hulle liefhet?

Baie jare gelede is hierdie ras uitsluitlik toegeskryf aan vleis tipe produktiwiteit. As gevolg van verskeie kruise met baie eierdraende henne het Susseca egter die eienaars van hierdie nuttige tak van produktiwiteit geword. Daarom word die ras vandag as universeel beskou, want dit is harmonieuse kombinasie van die beste vleis-klop eienskappe, sowel as die oog met 'n pragtige liggaam vorm en ongewoon helder veer kleure en hul verskillende variasies.

Maar dit is geensins die belangrikste eienskappe van die omskrewe ras nie, aangesien sy verteenwoordigers kan spog met meer belangrike voordele vir teling. Teel is maklik, sowel in die huishouding as in die boer. Dit is te danke aan die feit dat al die verteenwoordigers van die ras Sussex het 'n uitstekende eierinstellingsinstituut en toon buitengewone akkuraatheid en uithouvermoë in hierdie saak.

So, dieselfde een kan in een somer deur 2-3 generasies hoenders sit. Selfs ondanks die baie groot grootte van die hoender self, bly die eiers altyd ongeskonde en gevolglik kom hoenders uit bykans alle eiers.

Terselfdertyd, as dit meer winsgewend is vir 'n pluimveeboer om kuikens deur kunsmatige inkubasie uit te broei (want in hierdie geval kan individue wat hoenders is, meer gewig kan kry en vleis kan gaan), dan kan hierdie instink ook maklik gestamp word; Om die ras en sy erkenning te bewaar, is die hoender se vermoë om die besondere silwerheid van hul vere te stuur.

Daarbenewens word die gene wat deur die hoenders oorgedra word, slegs in mans getoon. So 'n kleur word bewaar, selfs wanneer die beskadigde hoenders met verteenwoordigers van ander rasse oorgesteek word, is die teenwoordigheid van baie goeie immuniteit kenmerkend van beide volwassenes en klein hoenders. Danksy hom het die ras 'n baie hoë oorlewingsyfer van jong vee, waarvan 'n aanduiding van minder as 95% is.

Nadele broei en 'n paar onaanvaarbare tekortkominge Sussex

Ten spyte van die feit dat hierdie ras bekend is in sy vleis- en eierproduktiwiteit, word hierdie hoenders nie in hul rypwording onderskei nie. Dus, selfs die kleed in jong begin baie laat verskyn, al hoe nader aan die begin van die herfs. Maar in die toekoms word hierdie nadeel meer as vergoed deur groot aanwysers van voëlgewig en die aantal eiers.

Dit is baie belangrik om u aandag te vestig op die feit dat by die kweek van hierdie hoenderhonde dit baie belangrik is om die rasseienskappe daarvan te evalueer (ons sal van hulle 'n bietjie laer praat), want hulle kan met verloop van tyd verdwyn. Ook het sulke eienskappe van hoenders baie dikwels geopenbaar, omdat individue oor die algemeen aanvaar word om te verwerp.

So 'n prosedure word gewoonlik in die herfs uitgevoer wanneer die mees produktiewe en aantreklike verteenwoordigers van die ras gekies word, en diegene wat die volgende het nadele:

  • te smal liggaamsvorm, wat 'n bietjie soos 'n driehoek is of soortgelyk aan die liggaam van Orpington-broeikuikens, waarmee Sussexes ook gekruis is;
  • ongelyk val terug na die stert, of die teenwoordigheid van 'n bult daarop;
  • te smal en plat bors met swak ontwikkelde spierweefsel;
  • stert met kenmerkende eekhoring vorm;
  • tarsus, geelkleurig of bedek met verekleed;
  • ligte oogkleur;
  • witterige kleur van die oorbelle;
  • geel kleurbek;
  • oorontwikkelde kam met ongelyke kleur.

Dit moet ook nie vergeet word dat, selfs wanneer sulke "gebrekkige" Sussexes as lae gebruik word, word hul eiers op geen manier gebruik vir verdere teling nie. Immers, sulke verteenwoordigers is nie meer rasse nie, en hulle nageslag sal nie as sodanig beskou word nie.

Ons openbaar al die geheime van die Curia Sussex en ken hulle met hul rasseienskappe.

Hierdie hoenders kan gevind word in klein huishoudings, waar slegs 'n paar individue geteel word, en in groot boere, waar hoenders albei geteel word en in nuwe rasse betrokke is. Terselfdertyd is Colombian die gewildste kleur onder pluimveeboerderaars: byna die hele liggaam het uitsluitlik wit verekleed, net lui swartvere is teenwoordig in die vorm van 'n pragtige ketting, en sulke vere versier die vlerke se vlerke.

Hierdie kleur is egter nie universeel vir alle lede van die ras nie. As gevolg van talle teelwerke is individue met 'n wye verskeidenheid palette gebore. vere kleur:

  • suiwer wit;
  • Colombiaanse geel;
  • kleurvolle;
  • kalico of porselein;
  • bruin, wat lyk soos die kleur van wilde voëls;
  • silwer (dit is geërf deur Adler silwer hoender).

Vandag probeer kenners ook 'n paar nuwe kleurvariëteite van hierdie hoenders te bring: kaneel, koekoek en selfs laventel. Alhoewel daar reeds 'n mate van sukses in hierdie saak bestaan, is sulke individue nog nie heeltemal algemeen nie en het hulle nog nie die geleentheid gehad om hulle te verkry nie.

'N Belangrike voordeel van die ras is die vermoë om die suiwer bloed van individue volgens kleur alleen te bepaal. So, die ware hoenders van die Sussex-ras het 'n bekende liggeel kleur van fluff. Maar hul basters het 'n baie donker ryk geel kleur in die wyfie, en baie lig in die mannetjie.

In volwassenheid is daar ook 'n aantal eienskappe wat nie net die ras bepaal nie, maar onderskei ook die hoender uit die haan. Om dit te verseker, sal ons afsonderlik die eienskappe van elkeen bestudeer en met verteenwoordigers begin man:

  • Buitendien skep die hane die indruk van massiviteit en soliditeit;
  • In vergelyking met die hele liggaam is die kop baie klein, maar wyd;
  • die bek word gekenmerk deur 'n geboë vorm, 'n ander pienkagtige of ligte geile kleur, wat glad in die donker beweeg na die bokant;
  • Die vorm van die rif is die eenvoudigste, regop; Dit is baie klein, het 'n reeks van 4-5 klein, baie proporsionele tande waarvan die hoogte ooreenstem met die helfte van die hoogte van die rant;
  • Die vel van die kam is baie delikaat om aan te raak, maar dit het baie klein "korrels" op die oppervlak, wat, wanneer dit aangeraak word, soos ruwheid voel; by die basis is dit baie dig en sterk;
  • Oog van Sussex word onderskei deur rooi of oranje kleur van kleur met kenmerkend vir hierdie ras met klein kolle.
  • Die lobbe van die verteenwoordigers van die ras is swak ontwikkel, baie streng aan die kopoppervlak, het 'n rooi kleur;
  • Oorbelle het ook 'n rooi tint, verskillende ronde vorm en baie gladde en delikate oppervlak;
  • Die nek is nie lank nie, maar baie massief aan die basis met 'n skerp oorgang na 'n klein kop, dit is versier met 'n baie welige en pragtige vere;
  • die vorm van die liggaam in verteenwoordigers van die omskrewe ras is reghoekig en horisontaal gestel, met proporsioneel ontwikkelde dele van die liggaam;
  • hoewel die rug effens wyd is, maar aan die onderkant is dit logies vernou, eerder oorvloedig bedek met welige vere in die lumbale streek;
  • selfs die stert van die hane is klein, maar wyd aan die basis, effens na die bokant verhoog; stert bestaan ​​uit vlerkoppe vere en kort koxswing, wat heeltemal onsigbaar kan wees as gevolg van die pragtige vlekke;
  • Die bors word onderskei deur sy besondere massiviteit, aangesien 'n groot aantal spiere daar ophoop; die borslyn uit die keel vertrek amper vertikaal, en dan beweeg 'n baie gladde boog in die horisontale lyn van die hoofliggaam;
  • die maag is baie duidelik sigbaar omdat dit baie volumineus is; dit voel taamlik sag;
  • die landing van die vlerke by Sussex is redelik hoog, wat dadelik die oog op ervare pluimveeboerderaars kry; hulle is nie lank nie, pas goed aan die liggaam;
  • tibiae medium in lengte, nogal gespierd, bedek met sagte en aangename voete sonder pads;
  • die plus kleur het 'n wit tint, met die moontlike teenwoordigheid van ligbruin strepe; Hulle is gemiddeld, het vier vingers;
  • Oor die algemeen kan die vere van hierdie voëls beskryf word as sag, ewe sterk aan die liggaam.
Maar hier is die kuikens van die Sussex-ras met al hierdie tekens moeilik om te bepaal, aangesien hulle heelwat ander eienskappe het. Dus, hulle is beskeie as die hane voorkoms word gekenmerk deur sulke eienskappe:

  • 'n baie klein kop wat selfs kleiner is as 'n haanhoof;
  • klein kam, ook met vier tande;
  • reghoekige, maar stewige lyfvorm, wat 'n horisontale stel het;
  • die lengte van die nek is selfs korter as dié van die hane;
  • baie sterk, stewige bene;
  • Die stert is klein, bestaan ​​uit dek- en stertvere, met die vorige sluiting meer as die helfte van die laaste;
  • Die verekleed is ook baie sag en dig. Op die maag is daar baie buch-gekleurde wit.

Produktiwiteit van unieke Sussex-rasvoëls

Hierdie voëls is regtig uniek, aangesien hulle hul eienaars met buitengewone uitstekende produktiwiteit vermaak, waarvan die beskrywing vanaf die gewig begin:

  • Roosters van die Sussex-ras kan groot en baie groot groottes bereik, dus hul gewig kan wissel van 2,8 tot 4 kilogram;
  • Hoenders is natuurlik 'n bietjie ligter, hul gemiddelde gewig is 2,4-2,8 kilogram.

Benewens die feit dat jy van een karkas 'n groot hoeveelheid vleis kan kry, word dit ook gekenmerk deur baie goeie eienskappe en eienskappe. Belangriker nog, dit smaak baie goed - baie delikaat, wat die uitsonderlike sappigheid van die vleis aanvul. Dit is ook opmerklik dat dit meestal wit is, en daarom buitengewoon ryk aan proteïene.

Verteenwoordigers van die Sussex-ras groei baie vinnig en word gewig, wat met goeie vetmesting jou baie vinnig toelaat om individue wat geskik is vir die slag. Teen die ouderdom van 70 dae bereik die kinders 'n gewig van 1,5 kilogram sonder enige probleme.

Hierdie ras het ook verouder in verhouding tot eierlê. As die jong kuikens behoorlik versorg word, gee hulle genoeg spasie om te loop en gee genoeg voer, dan begin hulle eiers op die ouderdom van vyf maande. In die jaar kan een hoender van 160 tot 190 eiers bring. Hierdie aanwyser hang grootliks af van die voorwaardes van aanhouding.

Daarbenewens word eierlêery aansienlik verminder gedurende die koue weer en baie lae temperature. Die eienskappe van die Sussex hoender eiers is soos volg: die dop kan lig of donkerbruin wees, soms selfs groen, en weeg 56-58 gram.

Ook, as gevolg van 'n redelik groot vere, is hierdie hoenders van groot waarde as 'n ryk bron van fluff. Daarbenewens is hierdie benaming bekend vir sy sagmoedigheid en sagtheid, daarom word dit baie algemeen gebruik in die vervaardiging van kussings en veerbeddings.

Ons ontleen en ras die Sussex ras in ons eie samestelling: geheime van suksesvolle pluimveeboerdery

Jy kan begin om hierdie pragtige kuikens op twee maniere te broei: verkry die jong Sussex in die mark, of hul eiers, en bring die hoenders self. In die toekoms, vir die broei van nageslag, word kippies gebruik van hul eie plaas, sowel as eiers wat hulle afgeneem het. Gelukkig, maar eiers en hoenders onder 'n klein aantal individue sal genoeg wees vir jou om jonk te word.

Gewoonlik word hoenders geplant op eiers nader aan die somer, sodat die gebore hoenders makliker bemeester kan word in nuwe toestande. Hou in gedagte dat die inkubasieperiode vir hoender eiers gewoonlik 20-21 dae duur. Onder een hoender is die moeite werd van 13 tot 15 eiers. Terselfdertyd moet jy nie bang wees dat massiewe Sussexes eiers sal beskadig of hulle sal verpletter nie - in hierdie geval is hulle baie versigtig en netjies.

In die vroeë dae moet klein kuikens in 'n kamer gehou word wat rondom die klok aangesteek word. Sulke toestande word vir ongeveer twee weke voorsien, wat geleidelik die verlichtingsperiode verminder sodat dit ooreenstem met 'n gewone ligdag. Hulle voer hierdie ras hoofsaaklik met spesiale kosse wat aan 'n sekere ouderdomsgroep moet voldoen.

As dit egter nie moontlik is om voortdurend kos te koop nie, kan jy die gewone gebruik: graan, gekookte wortelgroente, voedselafval, groen kos. Moenie vergeet van skoon water wat altyd in die huis en naby dit moet wees nie.

Baie nuttig as die hoenders in staat sal wees om voortdurend te loop. Danksy hierdie, sal hulle hul immuniteit versterk, beter ontwikkel. Daar moet 'n plek wees met sand of as naby die loopplek wat die voëls as 'n bad sal dien. Danksy sulke bad, kan hulle nie net vere vereer nie, maar ook ontslae raak van verskeie parasiete.

Kyk na die video: Nuclear Power and Bomb Testing Documentary Film (November 2019).